ਅਠਾਹਠ ਤੀਰਥ ਗੁਰੂ ਦੀ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜੀ ਨੂੰ ਲੋਚਦੇ ਹਨ|

ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ ਜਿਹੜਾ ਪਸਾਰਾ ਸਾਰੇ ਦਾ ਹੈ, ਅਠਾਹਠ ਤੀਰਥ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਤਾ ਲਗਦੇ ਹਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੂਜੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ|  ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਮਾਘੀ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ...

ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਸੱਚ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਇੰਨਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਨਾ ਸੁੱਚਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਿਰ ਅਖ਼ੀਰ ਤੇ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ...

ਜਦੋਂ ਪੂਰਾ ਸੁੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਸੁੱਚੇ ਨੂੰ ਕੱਢ ਲੈਂਦਾ ਹੈ|

ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਿਆ, ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਤੇ ਨਿਹਾਰਿਆ ਹੈ ਕਮਾਲ ਹੀ ਕਮਾਲ ਹੈ|

ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ|

ਸਿੱਖ ਦਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਹੈ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ| ਇਕ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ|

ਕਮਾਲ ਹੈ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਦਸਿਆ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ, ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ, ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 'ਅਪਨਾ' ਰਹੇ ਹਨ| ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ-

ਅਸਾਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਵਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦਸ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਜੁੜਣਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣਾ ਕੀ ਹੈ?

ਜਿਸ ਵਕਤ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ ਉਸ ਵਕਤ ਮਾਤਾ ਭਾਨੀ ਜੀ ਆਸੀਸ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਖ਼ੀਰ ਤੇ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ-

ਇਹ ਪਾਵਨ ਸ਼ਬਦ (ਆਸੀਸ) ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਹੈ| ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਸੀਸ ਦਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ|

ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਬਚਨ ਕਰ ਕੀ ਰਹੇ ਹਨ?

ਉਹ ਪ੍ਰੀਤ ਧੰਨ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗ ਜਾਏ | ਕਰੋੜਾਂ ਜਪਾਂ, ਤਪਾਂ ਦਾ ਫਲ ਉਸ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗ ਜਾਵੇ|

ਦਸਮੇਸ਼ ਪਿਤਾ ਜੀ ਫੁਰਮਾ ਰਹੇ ਹਨ-

ਜੇ ਆਪ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਕੀ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ|

ਹੁਣ ਸਾਹਿਬ ਬਾਣੀ ਅਲਾਪ ਰਹੇ ਹਨ| ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਬਾਣੀ ਅਲਾਪ ਰਹੇ ਹਨ| ਜਿਹੜਾ ਸੇਵਕ ਉਸ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ|

ਜਿਸਨੂੰ ਆਤਮਦਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਬਖਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਉੱਥੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਤੇ ਕਾਲ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ|

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦਾਤਾ ਬਖਸ਼ ਲੈ॥ 
ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਬਖਸ਼ ਲੈ॥